Ergens einde augustus 2004.

Een groepje vrienden die al langer hielden van bluesmuziek en aanverwanten, hadden de idee een blues festival(letje) te organiseren. Ze hadden een goed excuus: hun verjaardag vieren in november van dat jaar - maar niet minder - de bluesmuziek te promoten in Wilsele. Zeer specifiek ook met de bedoeling, behalve de inwonende jongeren van het dorp, maar vooral ook de residerende jeugd van de locatie, in dit geval een scoutsgroep en haar lokalen, kennis te laten maken met deze muziekvorm die ons toch wel samen brengt. Tegelijk maakten ze ook reclame voor de uitzonderlijke locatie: de oergezellige Wilselse Scoutszolder. Vandaar ook de naam "attic blues" omdat we op een zolder vertoefden. Niet minder wilden zij ondertussen de scoutswerking promoten die als jeugdbeweging zou moeten worden gestimuleerd en gerespecteerd voor het lovende werk dat zij toch wel doet: onbewust jeugd kneden middels sport, spel, ravotterij, maar steeds naar de idealen van haar stichter Lord Baden Powell: zich leren aan te passen aan de maatschappij en samen leren te leven in een harmonieuze en vriendschappelijke sfeer. Soms tegen wil en dank ...

We wijken af. Dat groepje vrienden besloot het Rhythm & Blues At the Attic Festival te organiseren. In samenwerking met o.a. Peter "B" Pauwels, zelf een verwoed blues- en muziek liefhebber, goede vriend én tegelijk de huisbewaarder van de Scoutszolder. Peter "B" had bovendien al wat ervaring met het inrichten van evenementen. In het verleden waren er reeds door hem georganiseerde concertavonden op de Scoutszolder. Minder gekende bluesbands, maar ook de beter "bekende" zoals bijvoorbeeld The Electric Kings en Steppin' Out hadden er voordien zo al op de planken gestaan.

Behalve de steun van Peter "B" werden ook Dr. Moon en Koen O. aangezocht voor het geluid en de belichting. Om dit alles verder praktisch georganiseerd te krijgen werd er ook beroep gedaan op de residerende Scouts Sint Maarten Wilsele, die er volledig vrijwillig én spontaan hun hulp bij aanboden. Zo kon de organisatie over de benedenlokalen beschikken en hadden ze meteen hulp voor de op- en afbouw en bij het bier tappen.

Eén afspraak werd alvast gemaakt: er worden enkel en alleen (5) Belgische bands geprogrammeerd op onze affiche. Dat ter promotie van deze dikwijls miskende maar toch kwaliteitsvolle, betaalbare en sympathieke bands van eigen bodem.

Echter, elke editie weer had de organisatie te maken met (overdreven) politiebezoek. Te wijten aan twee buren die het kort samengevat, niet eens waren met de gedachte fier te moeten zijn een heus bluesfestival te hebben in Wilsele. Een dorp waar ocharme nog slechts één vorm aan cultuur levendig is: de plaatselijke toneelvereniging Levet Scone, die er twee à drie keer per jaar een vertoning geeft in de parochiezaal… . Bovendien was de organisatie van het Rhythm & Blues At the Attic Festival een financiële meevaller voor zowel de VZW Sint Maarten Wilsele (eigenaar van de gebouwen en terreinen) als voor de kassa van de residerende en steeds spontaan meewerkende Scouts Sint Maarten Wilsele.
Lees er gerust maar 's de concertverslagen op na als vermeld op de webpagina " pers ". 

Dat alles bracht uiteindelijk met zich mee dat de organisatoren uitzagen naar een andere locatie. Door gebrek aan de geschikte zaal of ruimte in eigen dorp, werd uiteindelijk besloten deze zesde editie te laten plaatsvinden in buurgemeente Herent. Zie voor meer details hieromtrent de pagina " locatie ".

Arm Wilsele ...